ايمان بياوريم به آغاز فصل گرم!!
ايمان بياوريم به آغاز فصل گرم!!
"سيد علي راحل" پايان سرماي شديد زمستان امسال و گرم تر شدن هوا، اگر چه براي دولت افغانستان، پايان يك دورة پرچالش و دشوارگذار را نويد مي دهد؛ اما ازجانب ديگر گرمايش آب وهوا و پايان پذيرفتن فاجعه ي نه چندان كوچك و كم اهميت انساني اوايل و اواسط زمستان سال جاري، آينده اي تاريك و پر ابهام را مي نماياند كه به نظر مي رسد دشواري هاي آن بسيار فراتر و فراگيرتر از مشكلات فصل سرما باشد.
سردي فرساينده هواي زمستان امسال، فجايع مصيبت باري را بر مردم فقير و آسيب پذير افغانستان تحميل كرد كه از نمود هاي عيني آن مي توان به فروختن فرزندان، قطع شدن اعضاي بدن كودكان و جان باختن تعدادي از كودكان و بزرگسان اشاره كرد. با همه اينها، دولت و وزرايي كه مستقيماً مسؤوليت اتخاذ تدابير پيشگيرانه در اين خصوص را داشتند، عليرغم تمام فشار ها، به راحتي از كنار آن گذشتند؛ زيرا آسيب ها و صدمات ناشي از بحران سرما صرفاً متوجه مردم بود و حتا اگر به قيمت جان افراد نيز تمام مي شد، اين مردم بودند كه قرباني مي دادند و جبهه هواي سرد، با وجود همة قوت و قدرتي كه داشت، به هيچ وجه توانمندي نفوذ به درون قصر هاي مجهز باانواع وسايل وامكانات فوق مدرن گرمايشي را نداشت. و اما گرم شدن هوا و بحران ناشي از آن، افزون بر اينكه دامن طيف گسترده اي از شهروندان عادي افغانستان را مي گيرد، به همان تناسب و چه بسا بيشتر از آن، دولت افغانستان و ياري دهندگان خارجي آن را نيز به چالش فرا مي خواند. چندين انفجار پي درپي و پر تلفات، طي ده روز گذشته در قندهار، هلمند و فراه تمامي خوشبيني هاي دولت و خارجي ها در مورد بهبود قابل ملاحظهي وضعيت امنيتي در سال جاري ميلادي را مورد پرسش قرار داد. دولت و نيروهاي خارجي در حالي از تغيير اوضاع در سال 2008 خبر مي دهند كه هيچ نشانه اي از تغييري استراتيژيك و راهبردي در دكتورين مبارزه با تروريزم آنان به چشم نمي خورد.
تأكيد بر افزايش نيروهاي خارجي و تكيه بر مبارزه نظامي با طالبان، برجسته ترين وجه مبارزه با تروريزم از زمان حضور نيروهاي ائتلاف جهاني عليه تروريزم در افغانستان به شمار مي رود كه به باور بسياري از كارشناسان، اكنون و با گذشت شش سال از اين روند، چندان كه انتظار مي رفت، نتيجه مطلوبي در پي نداشته است. پاي فشردن بر نظامي گري صرف، طي اين مدت، نه تنها از قدرت مانور و عملكرد تروريست ها ذرهاي نكاسته است؛ بلكه هنوز نيز از آن به عنوان بزرگترين مشكل افغانستان نام برده مي شود.
علاوه برآن، مبارزة نظامي باتروريزم عملاًبه فراموش شدن روي ديگر سكه، يعني بازسازي و توجه به رشد اقتصادي و رفاه اجتماعي منجر شده است؛ چيزي كه اكنون پيامد هاي آن در موارد بسياري، از جمله در روابط دولت- ملت به خوبي مشهود و ملموس است.
حامدكرزي كه روزي در نگاه اقشار و طيف هاي گوناگون جامعة افغانستان، به عنوان يك شخصيت ملي از محبوبيت قابل توجهي برخوردار بود و مردم افغانستان او را آيينه تمام نماي وحدت، اتحاد، يگانگي و همپذيري ملي مي پنداشتند، حالا پايگاه اجتماعي و جايگاه مردمي اش را از دست داده است. بخش وسيعي از عملكردها، تصميم گيري ها و سياست گذاري هاي تيم حاكم، از ديد بسياري از مردم افغانستان، غير ملي و قوم محورانه تلقي مي گردد. مردم به وعده هاي وزراي كابينه كرزي در كنفرانس ها و مصاحبه هاي مطبوعاتي آنان به ديدة ترديد مي نگرند؛ بدون هيچ ترديدي تقويت چنين برداشتي، به گونه اي فزاينده موجب دلسردي وعدم اطمينان مردم نسبت به دولت و كاركرد هاي آن خواهد شد.و از آن طرف نيز زمينة سربازگيري و نفوذ به درون جامعه را براي تروريست ها فراهم خواهد ساخت. بربنياد گزارش هاي برخي از رسانه هاي غربي، طالبان به سربازان شان بسيار بيشتر از سربازان دولتي، يعني حدود سه صد دالر امريكايي در ماه معاش مي پردازند كه اگر چنين ادعايي درست باشد، با توجه به بيكاري گسترده و ارتش عظيم بيكاران در افغانستان، اين امر بسياري از جوانان جوياي كار را به سمت آنان خواهد كشاند و بدين ترتيب جبهة تروريست ها قدرتمند تر از پيش خواهد شد. افزون براينها، موضع گيري و اظهار نظر هاي تعدادي از وزراي كابينه كرزي نيز كه گفته مي شود، در جهت اعمال گرايش هاي يك جانبه قومي- قبيله اي عمل مي كنند به عميق تر شدن فاصلة مردم از دولت كمك خواهد كرد. تدوير جلسة كابينه درجلال آباد، دركنار اينكه باعث خوشبيني تعدادي از مردم نسبت به تغيير رويكرد دولت و نشانة روي آوري آن به مردم با حضور در متن اجتماع خواهد گرديد؛ اما به باور بسياري از كارشناسان و آگاهان امور، مصوباتي نظير احداث شاهراه ديگري از كابل به جلال آباد، نشان دهندة قومي عمل كردن رئيس جمهور و تيم بر سر اقتدار وي مي باشد. زيرا از ديدگاه آنان، در صورتي كه تعداد زيادي از ولايات مهم كشور از داشتن حتي يك شاهراه پخته و سهل العبور به پايتخت محروم اند، هيچ دليلي وجود ندارد كه رئيس جمهور براي ولايتي كه داراي يك شاهراه پخته نيز هست، دستور احداث شاهراه ديگري بدهد. تعدادي ديگر، تدوير اين جلسه در جلال آباد را نشانه بهبود وضعيت امنيتي در مناطقي كه بيشترين نا امني ها در آنجا به وقوع پيوسته اند مي دانند؛ اما واقعيت اين است كه چنين برداشتي به گونه اغراق آميزي خوشبينانه به نظر مي رسد؛ چه اينكه اگر اين اقدام سمبوليك را در كنار آمار و ارقام سرسام آور تلفات انفجارهاي اخير قرار دهيم، هرگز به چنين نتيجهاي نخواهيم رسيد. طالبان در حالي همزمان با گرم تر شدن هوا با قدرت وارد ميدان نبرد شده اند كه دولت و نيروهاي بين المللي، نه تنها از يك استراتيژي واحد و روشن برخوردار نيستند؛ بلكه به يك اجماع جامع و كامل در خصوص نحوة مبارزه با تروريزم و راه هاي جلوگيري از رشد آن نيز دست نيافته اند. به عنوان نمونه، در آخرين اقدام كانادا اعلام كرد كه در صدد تدوين جدولي براي زمان بندي خروج نيروهايش از افغانستان است. اين درحالي است كه بعضي از صاحب نظران، وضعيت طالبان در سال آينده خورشيدي را به دليل اختلافات دروني و انشعاب و انقسام آنان به طالبان افغاني و پاكستاني و وضعيت نابهنجار پاكستان، آسيب پذير و آشفته پيش بيني مي كنند؛ اما با درنظرداشت ابتكار عمل آنان طي روز هاي اخير كه دولت و حاميان آن را در يك موضع انفعالي و واكنشي قرار داده است، چنين داوري اي بسيار زودهنگام و پيش از موقع به نظر مي رسد. در هر حال، گرم شدن آب و هوا، گرم شدن ميدان نبردهاي تازه در كشور را نيز به همراه خواهد داشت .اينكه اين نبرد، سرانجام كي و به سود كدام يك از طرف ها پايان خواهد يافت، آن را زمان روشن خواهد كرد؛ اما آنچه در حال حاضر مسلم به نظر مي آيد اينست كه استراتيژي بهكار گرفته شده در طول اين مدت، ديگر حربهاي از كار افتاده محسوب مي شود.
سردي فرساينده هواي زمستان امسال، فجايع مصيبت باري را بر مردم فقير و آسيب پذير افغانستان تحميل كرد كه از نمود هاي عيني آن مي توان به فروختن فرزندان، قطع شدن اعضاي بدن كودكان و جان باختن تعدادي از كودكان و بزرگسان اشاره كرد. با همه اينها، دولت و وزرايي كه مستقيماً مسؤوليت اتخاذ تدابير پيشگيرانه در اين خصوص را داشتند، عليرغم تمام فشار ها، به راحتي از كنار آن گذشتند؛ زيرا آسيب ها و صدمات ناشي از بحران سرما صرفاً متوجه مردم بود و حتا اگر به قيمت جان افراد نيز تمام مي شد، اين مردم بودند كه قرباني مي دادند و جبهه هواي سرد، با وجود همة قوت و قدرتي كه داشت، به هيچ وجه توانمندي نفوذ به درون قصر هاي مجهز باانواع وسايل وامكانات فوق مدرن گرمايشي را نداشت. و اما گرم شدن هوا و بحران ناشي از آن، افزون بر اينكه دامن طيف گسترده اي از شهروندان عادي افغانستان را مي گيرد، به همان تناسب و چه بسا بيشتر از آن، دولت افغانستان و ياري دهندگان خارجي آن را نيز به چالش فرا مي خواند. چندين انفجار پي درپي و پر تلفات، طي ده روز گذشته در قندهار، هلمند و فراه تمامي خوشبيني هاي دولت و خارجي ها در مورد بهبود قابل ملاحظهي وضعيت امنيتي در سال جاري ميلادي را مورد پرسش قرار داد. دولت و نيروهاي خارجي در حالي از تغيير اوضاع در سال 2008 خبر مي دهند كه هيچ نشانه اي از تغييري استراتيژيك و راهبردي در دكتورين مبارزه با تروريزم آنان به چشم نمي خورد.
تأكيد بر افزايش نيروهاي خارجي و تكيه بر مبارزه نظامي با طالبان، برجسته ترين وجه مبارزه با تروريزم از زمان حضور نيروهاي ائتلاف جهاني عليه تروريزم در افغانستان به شمار مي رود كه به باور بسياري از كارشناسان، اكنون و با گذشت شش سال از اين روند، چندان كه انتظار مي رفت، نتيجه مطلوبي در پي نداشته است. پاي فشردن بر نظامي گري صرف، طي اين مدت، نه تنها از قدرت مانور و عملكرد تروريست ها ذرهاي نكاسته است؛ بلكه هنوز نيز از آن به عنوان بزرگترين مشكل افغانستان نام برده مي شود.
علاوه برآن، مبارزة نظامي باتروريزم عملاًبه فراموش شدن روي ديگر سكه، يعني بازسازي و توجه به رشد اقتصادي و رفاه اجتماعي منجر شده است؛ چيزي كه اكنون پيامد هاي آن در موارد بسياري، از جمله در روابط دولت- ملت به خوبي مشهود و ملموس است.
حامدكرزي كه روزي در نگاه اقشار و طيف هاي گوناگون جامعة افغانستان، به عنوان يك شخصيت ملي از محبوبيت قابل توجهي برخوردار بود و مردم افغانستان او را آيينه تمام نماي وحدت، اتحاد، يگانگي و همپذيري ملي مي پنداشتند، حالا پايگاه اجتماعي و جايگاه مردمي اش را از دست داده است. بخش وسيعي از عملكردها، تصميم گيري ها و سياست گذاري هاي تيم حاكم، از ديد بسياري از مردم افغانستان، غير ملي و قوم محورانه تلقي مي گردد. مردم به وعده هاي وزراي كابينه كرزي در كنفرانس ها و مصاحبه هاي مطبوعاتي آنان به ديدة ترديد مي نگرند؛ بدون هيچ ترديدي تقويت چنين برداشتي، به گونه اي فزاينده موجب دلسردي وعدم اطمينان مردم نسبت به دولت و كاركرد هاي آن خواهد شد.و از آن طرف نيز زمينة سربازگيري و نفوذ به درون جامعه را براي تروريست ها فراهم خواهد ساخت. بربنياد گزارش هاي برخي از رسانه هاي غربي، طالبان به سربازان شان بسيار بيشتر از سربازان دولتي، يعني حدود سه صد دالر امريكايي در ماه معاش مي پردازند كه اگر چنين ادعايي درست باشد، با توجه به بيكاري گسترده و ارتش عظيم بيكاران در افغانستان، اين امر بسياري از جوانان جوياي كار را به سمت آنان خواهد كشاند و بدين ترتيب جبهة تروريست ها قدرتمند تر از پيش خواهد شد. افزون براينها، موضع گيري و اظهار نظر هاي تعدادي از وزراي كابينه كرزي نيز كه گفته مي شود، در جهت اعمال گرايش هاي يك جانبه قومي- قبيله اي عمل مي كنند به عميق تر شدن فاصلة مردم از دولت كمك خواهد كرد. تدوير جلسة كابينه درجلال آباد، دركنار اينكه باعث خوشبيني تعدادي از مردم نسبت به تغيير رويكرد دولت و نشانة روي آوري آن به مردم با حضور در متن اجتماع خواهد گرديد؛ اما به باور بسياري از كارشناسان و آگاهان امور، مصوباتي نظير احداث شاهراه ديگري از كابل به جلال آباد، نشان دهندة قومي عمل كردن رئيس جمهور و تيم بر سر اقتدار وي مي باشد. زيرا از ديدگاه آنان، در صورتي كه تعداد زيادي از ولايات مهم كشور از داشتن حتي يك شاهراه پخته و سهل العبور به پايتخت محروم اند، هيچ دليلي وجود ندارد كه رئيس جمهور براي ولايتي كه داراي يك شاهراه پخته نيز هست، دستور احداث شاهراه ديگري بدهد. تعدادي ديگر، تدوير اين جلسه در جلال آباد را نشانه بهبود وضعيت امنيتي در مناطقي كه بيشترين نا امني ها در آنجا به وقوع پيوسته اند مي دانند؛ اما واقعيت اين است كه چنين برداشتي به گونه اغراق آميزي خوشبينانه به نظر مي رسد؛ چه اينكه اگر اين اقدام سمبوليك را در كنار آمار و ارقام سرسام آور تلفات انفجارهاي اخير قرار دهيم، هرگز به چنين نتيجهاي نخواهيم رسيد. طالبان در حالي همزمان با گرم تر شدن هوا با قدرت وارد ميدان نبرد شده اند كه دولت و نيروهاي بين المللي، نه تنها از يك استراتيژي واحد و روشن برخوردار نيستند؛ بلكه به يك اجماع جامع و كامل در خصوص نحوة مبارزه با تروريزم و راه هاي جلوگيري از رشد آن نيز دست نيافته اند. به عنوان نمونه، در آخرين اقدام كانادا اعلام كرد كه در صدد تدوين جدولي براي زمان بندي خروج نيروهايش از افغانستان است. اين درحالي است كه بعضي از صاحب نظران، وضعيت طالبان در سال آينده خورشيدي را به دليل اختلافات دروني و انشعاب و انقسام آنان به طالبان افغاني و پاكستاني و وضعيت نابهنجار پاكستان، آسيب پذير و آشفته پيش بيني مي كنند؛ اما با درنظرداشت ابتكار عمل آنان طي روز هاي اخير كه دولت و حاميان آن را در يك موضع انفعالي و واكنشي قرار داده است، چنين داوري اي بسيار زودهنگام و پيش از موقع به نظر مي رسد. در هر حال، گرم شدن آب و هوا، گرم شدن ميدان نبردهاي تازه در كشور را نيز به همراه خواهد داشت .اينكه اين نبرد، سرانجام كي و به سود كدام يك از طرف ها پايان خواهد يافت، آن را زمان روشن خواهد كرد؛ اما آنچه در حال حاضر مسلم به نظر مي آيد اينست كه استراتيژي بهكار گرفته شده در طول اين مدت، ديگر حربهاي از كار افتاده محسوب مي شود.
+ نوشته شده در ساعت توسط قلم
|
